Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

 

Temat 1: Czynniki warunkujące rozwój rolnictwa w Polsce.
Przyrodnicze czynniki rozwoju rolnictwa
Rolnictwo w wyższym stopniu niż pozostałe działy gospodarki zależne jest od warunków przyrodniczych. Zróżnicowanie czynników przyrodniczych decyduje o różnorodności typów gospodarki rolnej.
Najważniejszym czynnikiem przyrodniczym są gleby. W Polsce o przydatności rolniczej gleb informują nas klasy bonitacyjne – jest ich VI. Najlepsze dla rolnictwa gleby: czarnoziemy, mady i czarne ziemie w Polsce zajmują zaledwie 11%, natomiast ponad 70% powierzchni kraju zajmują gleby średnie i słabe - brunatne, bielice i płowe. Najlepsze warunki glebowe mamy na: Wyżynie Lubelskiej, Żuławach Wiślanych, Wyżynie Kielecko-Sandomierskiej, Pojezierzu Kujawskim, Nizinie Wielkopolskiej i Nizinie Śląskiej.
Warunki klimatyczne umożliwiają w Polsce uprawę zasadniczo roślin strefy umiarkowanej i hodowlę zwierząt. Okres wegetacyjny trwa od ok. 180 dni na Pojezierzu Suwalskim do ok. 230 dni na Nizinie Śląskiej i Nizinie Szczecińskiej. Utrudnieniem w prowadzeniu gospodarki rolnej są występujące w Polsce takie zjawiska pogodowe jak: przymrozki w maju oraz letnie gradobicia, susze i burze. Dodatkowo bardzo ważne są opady atmosferyczne – najmniejsze i niewystarczające opady występują w środkowej Polsce i wynoszą poniżej 500 mm.
Gospodarce rolnej W Polsce sprzyja  rzeźba powierzchni Ponad 91% powierzchni kraju stanowią tereny nizinne. Duży udział terenów nizinnych sprzyja mechanizacji rolnictwa. Jedynie obszary górskie utrudniają rozwój rolnictwa, ale i tam ono się rozwija w kotlinach.
Pozaprzyrodnicze czynniki rozwoju rolnictwa
Dużą rolę wśród tych czynników odgrywa struktura własności i wielkości gospodarstw (struktura agrarna). Około 70% gospodarstw w Polsce są to gospodarstwa indywidualne o wielkości ok. 5 hektarów. Takie gospodarstwa utrudniają prowadzenie nowoczesnej gospodarki, są to gospodarstwa na ogół ubogie i mają niski poziom kultury rolnej. W gospodarstwach tych dominuje rolnictwo tradycyjne. Małe gospodarstwa są zbyt słabe, aby sprostać konkurencji uprzemysłowionego rolnictwa zachodnioeuropejskiego – są zbyt słabe ekonomicznie. Duże gospodarstwa występują w Polsce północnej, gdzie zachodził proces prywatyzacji wielkoobszarowych PGR-ów. Większe gospodarstwa mają większe zbiory – są bardziej wydajne i produktywne.
Rozdrobnienie gospodarstw powoduje, że Polska ma bardzo wysoki wskaźnik zatrudnienia w rolnictwie. Jednakże zatrudnienie w tym sektorze gospodarki narodowej stale spada.  Niepokojący jest natomiast podeszły wiek większości rolników oraz niskie wykształcenie – oba zjawiska nie sprzyjają unowocześnieniu produkcji rolnej.
Czynnikiem wpływającym na plony jest poziom mechanizacji i stopień chemizacji. Stopień mechanizacji na tle krajów europejskich w Polsce jest niewielki. W 2008 roku na 10 ha przypadał jeden ciągnik. Najwyższy stopień mechanizacji występuje w gospodarstwach dużych Polski północnej i zachodniej, natomiast najniższy w gospodarstwach leżących na południu. Stopień chemizacji natomiast określa się ilością nawozów użytych na 1 ha przez rolnika. Stopień chemizacji w Polsce od lat 80 XX w. spada. Niski stopień obu powyższych czynników świadczy o małej intensyfikacji rolnictwa w Polsce na tle państw Unii Europejskiej.
Efekty gospodarki rolnej zależą także od sposobu gospodarowania – użytkowanie gruntów. Użytki rolne w Polsce stanowią 51,6% powierzchni kraju.



Ważną rolę odgrywa także polityka rolna państwa, która realizowane jest przez m.in. pożyczki i dopłaty dla rolników, wprowadzenie cen minimalnych na niektóre produkty, zapobieganie spadkowi cen, skup interwencyjny i wprowadzenie ceł.

ZAPAMIĘTAJ: klasy bonitacyjne, okres wegetacji, struktura agrarna.